حمید حمیدی – BABA – بابا | هوش مصنوعی

ئێوارەی سنە، باران ئەبارێ دڵ منیش بێ تۆ ئارام ناگرێ بابە، یادت لە دڵم هەرگیز نامرێ دڵم ئاگرە، دنیام پڕ خەمە ئەگەر ڕۆژێک بێیتەوە، دڵم ئاسوودە بێ ئەم ژینەی تاڵە، بە تۆ شیرینتر بێ هەستە بابە، لەو گۆڕە هەڵسە دەستم بگرە، جارێکی تر لەگەڵم بڕۆ تۆ نابێ بمرێی، بابە گیان بابا هێشتا من منداڵی ئەو ساڵانەم ڕۆیشتم، ڕۆیشتم، ڕێگام بی تو بو تۆ هیچ ڕێگایەک بۆ ماڵ نامێنێ هیچ شتێکم ناوێ، هیچ ئارەزووم نییە تەنها بابەم بگەڕێننەوە بۆم، ئەوە بەسە کوچەکانی سنە هەر ناوت دەڵێن بارانەکەش وەک چاوی من دەبارێ ئەگەر دونیا هەمووی بدرگیت بە من بێ تۆ بابە، بەهایەکی نییە گیانم لە دوای تۆ هەر بانگت دەکات «بابە… جارێکی تر، دەستم بگرە.»

غروب سنندج است، باران می‌بارد دل من هم بی‌تو آرام نمی‌گیرد بابا، یادت در دلم هرگز نمی‌میرد دلم آتش گرفته، دنیایم پر از غم است اگر روزی برگردی، دلم آرام می‌گیرد این زندگی تلخ، با تو شیرین‌تر می‌شود بلند شو بابا، از آن قبر برخیز دستم را بگیر، یک بار دیگر با من راه برو تو نباید می‌مردی، بابا جان، بابا من هنوز همان کودک آن سال‌هایم رفتم، رفتم، در مسیرم بی‌تو دیگر هیچ راهی به خانه نمی‌ماند هیچ چیزی نمی‌خواهم، هیچ آرزویی ندارم فقط بابایم را به من برگردانند، همین برایم کافی‌ست کوچه‌های سنندج هنوز نام تو را صدا می‌زنند باران هم مثل چشمان من می‌بارد اگر تمام دنیا را به من بدهند بی‌تو بابا، هیچ ارزشی ندارد جانم بعد از تو هنوز صدایت می‌زند «بابا… یک بار دیگر، دستم را بگیر.»

آهنگ «BABA – بابا» از آلبوم ARMANI II — حمید حمیدی